O mnie

Podstawą terapii psychoanalitycznej jest założenie, że w naszym umyśle istnieje część nieświadoma i irracjonalna, która wpływa na nasze zachowania i uczucia, a do której sami nie mamy dostępu i potrzebujemy w tej sprawie pomocy drugiej osoby.

Psychoterapia prowadzona w nurcie psychoanalitycznym przeznaczona jest przede wszystkim dla osób przekonanych, że powierzchowne usunięcie czy złagodzenie ich objawów nie zmieni istoty ich problemu, osobom, które są świadome, że ich cierpienie nie jest skutkiem chwilowego kryzysu, załamania, ale stanowi powtarzający się wzorzec, z którym trudno poradzić sobie samodzielnie. Możemy wówczas myśleć, że źródło takiej sytuacji leży raczej w naszej osobowości i że właśnie wtedy potrzebna jest taka pogłębiona praca. Często wymaga ona wspólnego sięgnięcia do najwcześniejszych doświadczeń życiowych.

Psychoterapia psychoanalityczna nie daje gotowych rad ani recept na lepsze życie. Wynika to z szacunku dla pacjenta i wiary w to, że jeżeli pacjent pozna i zrozumie to, co się dzieje w części osobowości dotąd przed nim ukrytej, to będzie najlepszym ekspertem w swoich sprawach i najlepiej pokieruje swoim życiem. Taka psychoterapia pozwala nie tylko zbadać przyczyny problemów, ale również sprzyja dojrzewaniu osobowości, odzyskiwaniu kontroli nad własnym życiem oraz głębokiej wewnętrznej zmianie.

Przeczytałem kiedyś, że psychoterapia to piękny, głęboko poruszający proces przezwyciężania cierpienia, poszerzania rozumienia siebie i świata. Przyznaję tej definicji absolutną rację. Terapeutę psychoanalitycznego obowiązuje w pracy zasada dyskrecji i poufności.